Van nature heeft het lichaam een zelfherstellend vermogen; zo weert het ziekmakende stoffen af en is het in staat om wonden te genezen.
Bij klachten is dat zelfherstellend vermogen ontregeld en heeft het lichaam hulp nodig om weer in balans te komen. Een natuurgeneeskundig therapeut biedt die hulp met natuurlijke geneesmiddelen.

Het behandeladvies van een natuurgeneeskundige is niet voor elke aandoening hetzelfde. Een natuurgeneeskundige kijkt namelijk zowel naar de specifieke klachten van het dier als naar zijn of haar karakter.
Het unieke dier is hierbij meer dan zijn kwaal of ziektebeeld. Daarom stemt de natuurgeneeskundige het geneesmiddel, de dosis en de frequentie zorgvuldig af op het betreffende dier.

Het consult bij een natuurgeneeskundige verloopt anders dan bij een dierenarts. Om het middel te vinden dat zo goed mogelijk bij uw dier past zal een natuurgeneeskundige veel willen weten over uw dier. Niet alleen de huidige klacht is van belang, maar ook vroegere ziekten en karaktereigenschappen. Daarom vraagt een natuurgeneeskundig consult over het algemeen meer tijd dan een regulier consult.

Natuurgeneeskunde is inzetbaar bij zowel acute als chronische aandoeningen, en zowel bij lichamelijke als geestelijke en gedragsproblemen.

Hoe kunnen wij uw dier helpen?

Het antwoord op deze vraag is even simpel als ingewikkeld:

“Door de oorzaak van de klacht te behandelen en niet alleen de symptomen te bestrijden.“

Het klinkt heel logisch dat bij klachten de oorzaak behandeld moet worden, maar in de praktijk blijkt dat vaak alleen de symptomen worden bestreden.

Het probleem hierin is de vraag; wat is de oorzaak? Bij een huidklacht kan een bacterie als oorzaak aangewezen worden, maar is de verminderde weerstand van dit dier, waardoor de bacterie de kans kreeg, niet de eigenlijke oorzaak? En waardoor komt het dat de weerstand van dit dier laag is? Is er sprake van stress, verkeerde voeding, een orgaan dat niet goed werkt, etc.

In bovenstaand geval is het wegnemen of doden van de bacterie niet genoeg. Er worden dan enkel symptomen bestreden. Want met het wegnemen van de bacterie is de lage weerstand niet verholpen en zullen zich andere klachten voordoen.
Een natuurgeneeskundige ziet symptomen als het ware als richting aanwijzers die naar de oorzaak van de klacht wijzen of als signalen van het lichaam dat iets niet in balans is. Het bestrijden van symptomen kan gezien worden als het wegnemen van deze richtingaanwijzers of signalen, maar de oorzaak wordt hiermee niet behandeld.

Toch is symptoombestrijding niet per definitie fout. Bij levensbedreigende situaties bijvoorbeeld is er simpelweg geen tijd om diepere oorzaken te behandelen. En ook wanneer het welzijn van het dier in het gedrang komt is symptoombestrijding de beste behandeling. Waar mogelijk wordt dan, als het eerste gevaar of leed geweken is, alsnog de oorzaak behandeld om herhaling te voorkomen.

Ook bij ernstige ziektes als kanker zal een patient niet meer genezen door het behandelen van de oorzaak, maar natuurlijke middelen kunnen dan zonder veel bijwerkingen wel de symptomen bestrijden waardoor het welzijn van het dier zo optimaal mogelijk blijft en het dier een goede kwaliteit van leven houdt.

Voor een uitgebreidere en meer praktische uitleg over natuurgeneeskunde
klikt u hier.
Artikel natuurgeneeskunde door Lobke Saris